In ons economisch systeem is ongelijke ruil een overheersend paradigma:
(1) op het vlak van de productie, door de ongelijke evolutie van koopkracht en productiviteit zoals Marx opmerkte.
(2) op het vlak van het verstrekken van de finananciële middelen, een analyse van Bernard Lietaer.
(3) op internationaal vlak tusssen het Zuiden en het Noorden zoals blijkt uit het werk van Samir Amin.
(4) op het vlak van de natuur nl. wat we eruit halen en wat we er aan terug geven. Zoals verschillende hedendaagse critici besluiten: Serge Latouche, Tim Jacson, Herman Daly
Via internet vind men steeds meer oplossingen die gebaseerd zijn op een gelijke ruil zoals collaborative consumption en complementary currencies. Ze gaan uit van een gelijke ruil.
















